Zorglijke ontwikkelingen

Turkije versus Vrijheid van meningsuiting en persvrijheid

Het nieuws van de laatste dagen over Turkije en vrijheid van meningsuiting baart mij zorgen. Heb er zelfs even over nagedacht of ik er nu wel of niet over wil schrijven, vandaar nu pas een bericht over een onderwerp wat me gelijk zaterdagavond al bezighield. Niet zozeer niet willen, maar of het verstandig is. (Niet dat ik direct van plan ben op vakantie te gaan naar Turkije maar geschreven woorden kunnen je lang achtervolgen online.)

Zelf vind ik het heel belangrijk dat mensen vrijuit kunnen spreken wat ze denken, geloven en aanhangen. Dat verschillende meningen gerespecteerd worden. Dus ook al deel ik de mening van de ander niet, dan nog vind ik dat deze verkondigd mag worden, zonder dat daardoor de spreker belemmerd wordt. Vrijheid van meningsuiting en persvrijheid, een onderwerp dat ik vaker heb verwoord in blogs en me erg na aan het hart ligt.

Ebru Umar mag het land niet uit

Turkije versus Vrijheid van meningsuiting en persvrijheid

Zondag is Ebru Umar vrijgelaten, maar mag Turkije voorlopig niet verlaten. Ze was zaterdagavond door de politie meegenomen. De aanhouding staat vermoedelijk in verband met haar kritische uitlatingen over de President Recep Tayyip Erdogan.

Haar uitingen via Tweets en telefoongesprekken worden nu gemonitord. Ook moet ze zich twee keer per week melden bij het politiebureau. Vanuit Den Haag wordt er druk uitgeoefend om Ebru Umar toe te staan naar Nederland af te reizen.

Informatie afkomstig van nu.nl.

Vrijheid van meningsuiting / Persvrijheid

Zoals Turkije zich opstelt in deze zaak en hun algehele benadering van Vrijheid van meningsuiting en Persvrijheid, baart me zorgen. Er lijkt systematisch een steeds grotere mate van censuur te worden gehanteerd. Nu is het deze stap, wat is de volgende?

Ook de wens van Turkije om toe te treden tot de Europese Unie, een vrije doorgang in reizen van en naar de EU. De onderhandelingen over het vluchtelingen beleid tussen de EU en Turkije. Er speelt veel meer een rol op het hoge politieke toneel, dan dit incident. Hoe moet de EU zich opstellen ten opzichte van Turkije, met een President die een steeds harder beleid voert lijnrecht tegenover de Europese normen en waarden? Een zeer lastig schaakspel. Hoe de politieke belangen zich onderling verhouden is mij niet bekend, maar vele vragen houden me bezig.

Is er nog wel sprake van een democratie in Turkije, als er zoveel censuur wordt toegepast richting media en journalistiek? Is het aanvaardbaar dat de Turkse ambassade in Nederland mensen oproept om melding te maken van beledigingen gemaakt door Nederlanders (met of zonder Turkse afkomst), aan het adres van hun President Erdogan?

Hopelijk lukt het de Nederlandse politiek om via de diplomatieke weg de columniste Ebru Umar, de gelegenheid te geven om Turkije te verlaten.

 

 

NB. Omdat ik de vrijheid van meningsuiting en persvrijheid een belangrijk gedachtegoed vind. Heb ik dit los van mijn eigen inhoudelijke mening over het wel of niet mogen beledigen van de President Erdogan proberen te verwoorden. Deze is irrelevant.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge