Spelfouten, hoe ga jij daarmee om? 17


Veel mensen maken spelfouten tijdens het schrijven van teksten. Heus zijn er hier op Onlybyme ook wel fouten te ontdekken hier en daar. Soms krijg ik dan een melding van iemand, die het is opgevallen en me erop wil wijzen. Zelf vind ik dat aardig en corrigeer (als ik het eens ben) en ga verder met waar ik mee bezig was.

Spelfouten

Nu heb ik vanuit opleiding en later mijn beroep als management assistente veel teksten onder ogen gekregen. Het was min of meer mijn ‘taak’ de fouten eruit te halen. Op zich weet ik dus wel de (meeste) taalregeltjes toe te passen, maar dat betekent niet dat ik zelf automatisch foutloos schrijf. Een combinatie van het ‘even niet zien’, snelheid van het stuk tekst snel online willen hebben, of niet genoeg tijd besteden aan het nalezen van de zinnen is dan veelal de oorzaak. Dus ook geen garanties dat deze blog foutloos is. Sterker nog, ik denk als je echt zoekt, je bijna altijd wel iets kunt vinden in bijna elke tekst. Of het nu spelfouten zijn, of stijlfouten, een vergissing is zo gemaakt.

Zelf ben ik een ster in het maken van contaminaties.

contaminatie de (v.)
1901-1925 <Lat. contaminatio
1 (taalkunde) het dooreenhalen van betekenisverwante woorden of uitdrukkingen, waardoor een verkeerd nieuw woord of een verkeerde nieuwe uitdrukking ontstaat; bijvoorbeeld: ‘dat kost duur’ is ontstaan door contaminatie van: ‘dat is duur’ en ‘dat kost veel’
1a (metonymisch) een zodoende gevormde uitdrukking of een zodoende gevormd woord; bijvoorbeeld: ‘opnoteren’ is een contaminatie van ‘opschrijven’ en ‘noteren’

Bron: Grote Van Dale, 13e uitgave, 1999.

Denk dat iedereen ze wel maakt en vaak herken je ze direct als je ze naleest. Je voelt twee delen samen die op het moment van zeggen/schrijven logisch lijken, maar bij overlezen dat toch niet helemaal blijken te zijn.

Bijvoorbeeld: De hand uitreiken (De hand reiken en de hand uitsteken)

Erger jij je aan spelfouten?

Nu kwam ik een artikel tegen, waarin een onderzoek werd belicht waarin de relatie is aangetoond tussen het irriteren aan foutief taalgebruik en de persoonlijkheid van mensen. De manier van het gebruik van taal zegt iets over het karakter van de persoon.

Indien jij je zwaar irriteert aan spelfouten van anderen en dit per se moet verbeteren, schijnt je karakter niet echt positief naar voren te komen. Ben je meer een persoon die de fouten negeert en kijkt naar de inhoud van de tekst, dan kom je volgens het onderzoek naar voren als vriendelijk karakter.

Nu ligt het er denk ik aan waar ik fouten tegenkom en zie ik een mailtje of berichtje met een tip om een foutje te verbeteren hier niet als lomp maar behulpzaam. Zelf zou ik het ook met die intentie doorgeven aan andere schrijvers. Maar indien iemand de taal niet goed beheerst gaat het mij meer om de boodschap dan de spelling. Het ligt dus voor mij aan de situatie.

Hoe ga jij daarmee om? Let je er veel op? Probeer je zelf foutloos te schrijven in benadering?

 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

17 gedachten over “Spelfouten, hoe ga jij daarmee om?

  • marjon

    Als juf valt me vaak spelling op van werkwoorden d of t of dt…. dit stoort me persoonlijk wel in blogs. Ook ik maak wel eens fouten…. zoals je zegt snelheid of het even niet zien.
    Maar bij “ik wordt”… daar word ik toch echt niet vrolijk van! Dat is een basis…. Dit valt me voornamelijk op bij de kleinere bloggers.

    Ik zeg er echter niks over. Alleen binnen mijn familie en vriendenkring zeg ik het wanneer het me op valt.

  • Bianca Ronday

    Je probeert foutloos te schrijven, maar over je eigen fouten lees je heel snel heen. Dat is gewoon een feit, je hebt de tekst in je hoofd en vult dit in of aan. Bij andere, ach, als het niet aan een stuk door is, dan heb ik er geen problemen mee. Als de boodschap maar overkomt.

  • Manon

    Ik probeer altijd mijn best te doen en ik lees ook andermans teksten door als ze dat vragen, maar ik ga niet op alles muggenziften op alles als ik gewoon een blog of statusupdate op social media lees. Soms weet men ook echt niet anders en gaat mijn verbetering niks helpen. Soms is het beter om het door de vingers te zien. Soms is vaak, haha.

  • Kimberley

    Het ligt eraan. Als ik een blog vaker bezoek en dezelfde fouten worden steeds weer gemaakt, zeg ik er wel wat van. Dit doe ik dan privé, want ik wil niet dat iemand zich slecht voelt en ik wil niemand voor schut zetten. Waar ik slecht tegen kan, zijn vervoegingen zoals ‘gebeurd’ waar ‘gebeurt’ moet staan. Zoals bij de reacties al genoemd is, vind ik ook ‘ik wordt’ echt niet kunnen. Die fouten kunnen voorkomen worden.

  • kliefje

    Ik stoor me er idd aan. In privémails ofzo: soit. Maar op een blog of een tekst vanuit een bedrijf of op een website, vind ik het echt niet kunnen.
    Als ik er eentje maak op mijn blog, stel ik het zéér op prijs als iemand het me laat weten. Overigens niet als het iemand is die NOOIT reageert, maar me wel op fouten wijst. Houd dan maar je bek denk ik dan 😉
    Jaja, ik ben wel van de taalnazi ben ik bang.
    Of mijn karakter daardoor ook naar is? Dat vind ik dus echt flauwekul van de bovenste plank.

  • Jantine

    Een enkele fout vind ik helemaal niet erg, al zie ik ze wel snel. Bij een ander zeker, ook ik lees wel eens ergens overheen en haal wel eens achteraf een fout weg – omdat ik die ineens zie staan, of een por krijg van mijn man ofvan de buurvrouw haha.

    Helaas zijn er een paar die bij mij op het rode knopje drukken, al probeer ik me in te houden: het gebruik van ‘me’ en ‘ze’ als bezittelijk voornaamwoord bijvoorbeeld (me huisje en zo), of de ‘Engelse ziekte’: het los schrijven van woorden die aan elkaar horen. Dat laatste komt juist op blogs en sites steeds vaker voor, maar ook als mijn teamleider op scouting iets naar de ouders wil sturen lees ik het eerst door en haal ik een hele lading overbodige spaties weg 😉

    Oh ja, je ergert je aan iets, en iets irriteert je, je irriteren aan iets is weer zo’n beruchte contaminatie die 90% van de Nederlanders fout doet …

  • Yvonne van Loon | AutiMoeder

    Wat mij betreft gaat het om de inhoud. Ik ben zelf gek op schrijven, maar weet ook van mezelf dat ik moeite heb met d/t. Ik doe mijn best, maar het gelukt gewoon niet altijd. Is de boodschap van mijn blog daardoor minder?

    Ik erger me kapot aan mensen die alleen maar reageren online met een opmerking over mijn foutjes. Of die na elke (echt elke) blog reageren met ‘er zit weer een fout in’. Vreselijk!!

  • Toon Bazelmans

    Mensen die net de moeite nemen om hun tekst te controleren op spelfouten zijn al fout.
    Als je echt moeite doet m en goede tekst te schrijven en je maakt per ongeluk een paar fouten dan doe k daar niet zo moeilijk over. De bedoeling is dat je echt moeite doet om goede zinnen zonder taalfouten te maken.

  • Insoon

    Voor mijn werk ben ik veel bezig met de Nederlandse taal en op (o.a.) mijn blog probeer ik ook zo goed mogelijk mijn teksten neer te typen. Maar natuurlijk kan er altijd een spelfout insluipen… Als ik andere blogjes lees, dan valt het mij wel vaak op. Bijv. ‘ik wordt’… maar ik erger me er niet zo aan en zal er ook niet snel iets van zeggen.

    • Insoon

      ps: ik zag in jouw artikel nog een typefoutje staan 😉 onder het stukje ‘contaminaties’:

      ” Je voelt twee delen samen die op het moment van zeggen/schrijven…” ‘voelt’ moet vast ‘voegt’ zijn 🙂

  • Sabine

    Ja ik kan me wel ergeren aan spelfouten. Ik zie ook heel snel spelfouten, d’s en t’s bijvoorbeeld. Ik zeg er nooit iets van en ik weet ook bij wie er vaker spelfouten zijn dan bij anderen. Ik lees daar gewoon overheen, de inhoud is belangrijker. En ik maak zelf ook wel fouten natuurlijk, al probeer ik alles goed te schrijven natuurlijk. Ik controleer mijn teksten veelvuldig op fouten en zinsconstructies, dat vind ik belangrijk. Maar de Nederlandse taal is moeilijk, dus fouten zijn niet te voorkomen. Ik erger mij vooral in officiële documenten, van de belastingdienst ofzo haha

  • Iris

    Ik heb het vooral met U (met een hoofdletter dus). Voor zover ik weet, gebruik je die alleen voor God en de koning (correct me if I’m wrong)
    Of dagen van de week of maanden met een hoofdletter, tsja, ik kan me er wel aan ergeren

  • Oma Will

    U en Uw schrijf je toch altijd met een hoofdletter? Volgens mij heb ik dat ooit op school geleerd. Ik erger me soms wel aan schrijffouten, zoals als er een woord is die met dt moet worden geschreven en dan zonder t wordt geschreven, dan vind ik dat slordig staan.
    Natuurlijk maak ik ook wel eens foutjes, maar dan erger ik me ook aan mijzelf.

  • Oma Will

    Als je geen fouten met d, dt of t wilt maken, zet dan altijd het woord speel in de plaats van het andere woord. Ik speel, hij speelt

  • Oma Will

    Iris, je hebt gelijk dat u tegenwoordig met een kleine letter wordt geschreven.
    Ik heb vroeger anders geleerd, maar dat geldt dus nu niet meer.
    Foutje van mij.