Kritiek hebben op de kinderpostzegels is dat toegestaan?

Tegenwoordig is het heel gebruikelijk dat wanneer je op een maatschappelijk actueel onderwerp kritiek uit, je van zowel voor- als tegenstanders reacties kunt verwachten. Toch is Onlybyme af en toe kritisch en uit dan een persoonlijke mening. Dit hoeft dus niet die van jou te zijn en wij respecteren dan ook de mening van eenieder, die een andere mening is toegedaan. Dit gezegd hebbende, willen wij toch dit onderwerp aankaarten. 

Het artikel is geschreven in de wij-vorm, daar dit onderwerp ter sprake kwam tijdens een intern overleg en wij tot de conclusie kwamen dat we ons een en ander afvragen.  In hoeverre hebben kinderen nog de keuze zich hier wel of niet vrijwillig voor in te zetten én worden ze wel goed voorgelicht?

kinderpostzegels

Kinderpostzegels, in hoeverre is dit vrijwillig?

Elk jaar gaan de kinderen uit groep 7 en 8 van de basisscholen langs de deuren om te vragen of mensen deel willen nemen aan de kinderpostzegel actie. Het doel is geld ophalen voor een goed doel; kind gerelateerd. De deelnemers ‘kopen’ postzegels en betalen daar een hoger bedrag voor dan ‘normaal’.  Op zich niets mis mee.

Ook ikzelf heb hier als kind zelf aan meegedaan. Destijds kreeg je een soort envelop mee, ging je hiermee naar je familieleden en een paar huizen en was er totaal geen druk merkbaar. Althans die heb ik destijds nooit ervaren.

Enkel zijn de tijden tegenwoordig wel veranderd. Veel mensen zijn overdag niet thuis. Moeten de kinderen dan in de avonduren langs de deuren? Is het echt nodig dat deze actie nu ook al geheel mobiel wordt uitgezet en kinderen met een app bestellingen kunnen opnemen? Gaat het niet een beetje ver om een kaartje in de bus te laten duwen indien er niet wordt opengedaan?

De Kinderpostzegels actie wordt zeer groot uitgezet op scholen

Tegenwoordig lijkt het meer en meer op een wedstrijd welke school het meeste ophaalt. Je wordt als ouder of bekende van de kinderen min of meer gedwongen mee te doen aan de actie. Je wil het kind niet teleurstellen toch? Daarbij is het lang niet enkel en alleen meer een kinderpostzegel actie, er valt voor de ‘niet-postzegel-liefhebbers’ ook iets anders te bestellen. De commercie neemt het geheel over. Mocht je niet thuis zijn wanneer er wordt aangebeld, dan zal je een flyer in de bus vinden. Hierop staat vermeldt hoe je online je bestellingen kunt doen en deze bestelling aan dit specifieke kind kunt koppelen.

We vinden het op zich nog niet zo’n probleem dat deze actie wordt uitgerold. Dat kinderen bewust worden gemaakt van het feit dat ze andere kinderen kunnen helpen door iets voor ze te doen, vinden wij ook een goede zaak. Enkel krijgen kinderen nog de kans om nee te zeggen tegen deze actie? Mogen kinderen weigeren mee te doen? Worden ze sociaal niet min of meer ‘gedwongen’ mee te doen? Daar ze intens worden beïnvloed via meerdere kanalen.

De kracht van de sociale massa

Juist kinderen zijn erg vatbaar voor beïnvloeding en tegenwoordig wordt de actie dermate ingepakt dat het haast een wedstrijd wordt. Hoe kan een kind van deze leeftijd dit weerstaan? Welke school mag naar Duinrell? Wie haalt het meeste geld op?

Het geheel wordt nu verpakt in een totaal lespakket met zelfs een soort van beloning als je raad wat de naam van de Minister is en er worden hints gegeven. Zelfs een bekende YouTube die door veel kinderen van groep 7 en 8 wordt gevolgd, wordt ingezet om de kinderen te enthousiasmeren voor deze actie.

Wij vragen ons af in hoeverre het goed is dat je een kind dermate intens beïnvloedt? Dat je kinderen erop wijst dat ze iets voor andere mensen en kinderen kunnen doen door een actie te organiseren is heel goed. Enkel lijkt het vrijwillige karakter in onze ogen een beetje zoek. Los van het feit dat we het algemene Goede Doel (kinderen) goed gekozen vinden en onderstrepen dat het goed is dat kinderen leren dat iets voor een ander doen goed is.

Los van al de commercie: zijn de doelen dit jaar niet meer dubieus?

Nog vorig jaar verschenen er kritische artikels online over dubieuze doelen die Stichting Kinderpostzegels blijft steunen. Zelf heb ik nu nog niet kunnen traceren waar nu precies al het geld dit jaar naar toe gaat, maar of het nu wel helemaal ontsmet is van dubieuze praktijken? En in hoeverre worden de kinderen op de hoogte gebracht van deze doelen?

Een quote uit het betreffende interview:

Al sinds 2013 steunt de Stichting Kinderpostzegels organisaties met een anti-Israëlische politieke agenda.
En benadeelt zo Israëlische kinderen.

Als gevolg van alle negatieve publiciteit die dat de afgelopen jaren gaf, steunt het dit jaar wel andere Palestijnse organisaties. Echter, twee daarvan vallen onder Pax Christi, dat partij kiest in het conflict en actief is in boycotacties van Israëlische producten. bron

Zijn wij ouders en leerkrachten hier wel voldoende van op de hoogte? Heus doet de Stichting Kinderpostzegels veel goeds, maar behoort het uitsluiten van een groep kinderen of juist propageren van de andere groep kinderen daar ook bij?

Kinderen zijn te makkelijk te beïnvloeden om zelf altijd goed hun eigen standpunt te bepalen

Wij hebben als opvoeders de taak kinderen te begeleiden bij het proces van volwassen worden. Uiteraard is de rol van de leerkracht voor de klas in dit gehele verhaal cruciaal. Hopelijk zullen veel leerkrachten, ondanks de goede kern van de actie, ook benadrukken dat het geheel een vrijwillig karakter heeft en dat kinderen zelf moeten beslissen of, en zo ja in welke mate ze zich inzetten voor dit goede doel.

Feitelijk vind wij het beloningssignaal dat wordt uitgedragen niet passend bij een vrijwillige actie. Kinderen zouden juist moeten leren dat ze zonder mogelijke beloning, puur door iets te doen voor een ander, goed doen. Dat het niet uitmaakt hoeveel geld je ophaalt, dat elke bijdrage telt, hoe klein ook.

 

 

Gerelateerd: Actuele nieuws artikels zoals bijvoorbeeld:.

4 Comments

  • Helena Hoogerwaard
    We leven steeds meer in een "ikke-ikke" maatschappij. Kinderen "dwingen" om iets voor een ander te doen lijkt mij prima. Helaas zijn vele ouders tegenwoordig meer bezig met het verkopen dan dat kinderen enthousiast langs de deuren gaan.
  • Desirée
    Nou inderdaad... jammer !
  • Suzanne
    Dat wedstrijdelement is helaas jammer idd. Maar is niet van de laatste tijd. Ik weet dat ik 20 jaar geleden 'gedwongen' werd door de meester om mee te doen. Mijn moeder wilde niet dat ik mee deed( vanwege het aan de deuren leuren en verplicht moeten verkopen) maar het moest van de meester. En iedereen moest minstens 5 mensen op die kaart hebben staan. Dat was wel jammer.
  • Oma Will
    Wij werden vroeger ook verplicht mee te doen. Inderdaad alleen langs de familie en vrienden en een paar buren. Meer hoefde niet. Langs de deuren gingen we vrijwillig. Dat hoede niet. Tegenwoordig wordt er meer geleurd langs de deuren. Vrijwillig? Nou dat weet ik niet zo zeker. Wij waren dit jaar die dag niet thuis en ze zijn ook niet meer geweest. Heb trouwens wel eens meegemaakt dat een kind 's avonds om half 9 nog aan de deur kwam en de moeder stond op een afstand te wachten. Dat begon op colportage te lijken !!!

Leave a comment