Actueel nieuws

Confrontatie op 4 mei in het Spoorwegmuseum

Gisteren zijn wij naar het Thomas Weekend in het Spoorwegmuseum geweest. Echt een aanbeveling voor gezinnen met jonge kinderen! Wat ik daarin wegliet, was een zeer bewuste keuze… het paste niet in combinatie met de Thomas vreugde, maar wel heel toepasselijk op herdenkingsdag als 4 mei.

Hoewel het vandaag Bevrijdingsdag is, waarin we onze vrijheid vieren, voel ik toch de behoefte mijn confrontatie van gisteren te verwoorden. In een stille hoek, die veelal werd genegeerd door de bezoekers gisteren, stond een wagon die me intens stil liet worden.

Confrontatie op 4 mei in het Spoorwegmuseum

Confrontatie op 4 mei

Terwijl Riana op onderzoek ging, werd ik heel stil en koud van binnen. Me direct realiserend wat voor treinwagon het betrof nog voor ik het bord met de toelichting zag staan.

Confrontatie op 4 mei

Beladen Treinen

Heel beladen, was het gevoel dat me overkwam en me intens dankbaar liet zijn voor hen die vochten voor onze vrijheid van vandaag de dag. Voor onze vrijheid te mogen zijn wie we zijn, ongeacht geloof of afkomst.

Vele jaren geleden, zijn miljoenen Joodse mensen zijn afgevoerd in treinwagons als deze, naar welk gruwelijk oord dan ook. Naar een hel van een leven in een concentratiekamp of nog erger, de gaskamer. Op een dag als 4 mei denk je daar nog intenser aan dan op andere dagen.

Confrontatie op 4 mei

Vanwege de jonge leeftijd van dochterlief ben ik er niet op ingegaan. Dit kan wachten tot een later bezoek aan het Spoorwegmuseum op een oudere leeftijd, wanneer ze begrijpt wat termen als oorlog, Tweede Wereld Oorlog etc. voor haar vatbaar worden. Gisteravond vond ze het al heel moeilijk om even stil te zijn, terwijl mama diep in gedachten verzonken naar de Dodenherdenking op televisie keek. Alle begrip, al keek ze wel geïnteresseerd mee en had ze veel vragen over de dood. Die ik passend probeerde te beantwoorden.

Dat ze heel enthousiast rondliep in de beladen wagon, neem ik haar niet kwalijk. Haar jeugdige onschuld is immers onze toekomst. Liefst wilde ze dat mama ook mee naar binnen kwam, maar ik had mijn moment buiten in stilte, terwijl ik haar onderzoekend gadesloeg en intern hele andere gedachtes had, dan ik naar haar uitte.

Voor haar was het een ‘oude’ trein van heeeeeeeel lang geleden en dus heel interessant, want treinen zagen er tegenwoordig heel anders uit. Ze heeft de tralies niet bewust meegekregen denk ik. Wel miste ze banken en tafeltjes.

Confrontatie op 4 mei

Toen ze de stoomfluit van Thomas hoorde kwam ze heel blij weer uit de wagon, die verborgen achter een andere trein, heel dichtbij de Thomas Stoomlocomotief stond. Dit ging vrijwel alle kleine kinderen voorbij. Die aan het wachten waren voor een foto met de Dikke Conducteur en uiteraard hun held Thomas.

Heel blij haalde Riana me uit mijn overpeinzingen en gingen we verder op Thomas toer en de rest van het museum, dat ook zonder evenement veel interessants te bieden heeft, voor zeker snel weer een bezoek.

Voor meer informatie over het Thomas Weekend tot en met 8 mei 2016 >>> Thomas weekend in het Spoorwegmuseum van 4-8 mei

Toch wilde ik mijn confrontatie van gisteren op 4 mei verwoorden en mijn dankbaarheid uiten richting onze voorouders, die hebben gevochten voor de vrijheid, waarin wij zijn opgegroeid en als vanzelfsprekend beschouwen, terwijl dat helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Hopelijk mogen onze kinderen ook opgroeien in onschuld en onwetendheid en hoeven ze nooit de gruwelijkheden van destijds zelf te ervaren.

Het moment van stilte gisteravond om 20.00 uur beleefde ik, na mijn persoonlijke confrontatie eerder deze dag, nog intenser dan in andere jaren. Hopelijk kunnen we onze vrijheid nog heel lang behouden, inclusief de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid. Gezien de blijvende onrust op het wereldtoneel en de oorlogen die ook vandaag de dag nog worden bevochten, is het een vraag voor de toekomst hoe we onze vrijheid kunnen blijven bewaken.

 

Gerelateerde posts: Zorglijke ontwikkelingen, Vluchtelingen gaan echt niet voor hun lol weg uit hun eigen land! , Een mening hebben mag! Maar…… en Eerst Parijs, nu Brussel, volgende keer …..

 

Barbara (44) is de eigenaresse van Onlybyme. Onlybyme is een vanuit een schrijfpassie begonnen uit de hand gelopen hobby, die ik niet meer weg wil denken uit mijn leven.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *