Speel met vuur is een standalone thriller van Tess Gerritsen die iedere muziekliefhebber zal bekoren.

Speel met vuur

| auteur: Tess Gerritsen | uitgeverij: The house of books | hardcover, paperback en e-book| recensent: Barbara Oosthoek|

Recensie Speel met vuur

Inhoud

Julia is musicus van beroep en speelt als tweede violiste in een strijkkwartet. In een oude muziekwinkel ontdekt ze in Rome per toeval een zeer bijzonder muziekblad verhult in een muziekbundel. Ze kan na het lezen (en horen van de noten in haar hoofd) de neiging niet weer staan en koopt de bundel. Eenmaal thuis ervaart ze dat haar dochter Lily heel vreemd op de Incendio-wals reageert, wanneer ze deze speelt.

Dochterlief pleegt een gruwelijke daad en dit lijkt zich zelfs een tweede maal te herhalen. Julia wordt bang dat haar dochter van 3 jaar en denkt dat Lily dit bewust doet. Er is niemand anders bij de gebeurtenissen aanwezig, behalve Julia en Lily. Julia’s man twijfelt aan de geestelijke gesteldheid van Julia en wil haar laten praten met een specialist. Hierdoor voelt Julia zich ongeloofd.

Julia is vast besloten om meer te weten te komen over de Incendio-wals en gaat samen met haar collega Gerda op onderzoek uit. Als Julia hoort dat de eigenaar van de shop waar ze deze partipatuur heeft gekocht wordt vermoord, lijkt ze meer en meer overtuigd dat het muziekstuk haar dochter heeft behekst.

Naast deze verhaallijn neemt Tess je met een tweede verhaallijn mee naar de tijd waarin het muziekstuk is ontstaan in de late jaren dertig. Een Joodse violist komt klem te zitten tussen het toenemende antisemitisme in Italië en zijn wens om professioneel violist te worden.

Het plot brengt verleden en heden samen.

Persoonlijke Leeservaring

Barbara(40): Speel met vuur; de titel word je pas ten volle duidelijk nadat je het boek hebt uitgelezen en is daarna nog krachtiger dan tijdens het lezen. Het boek was in een middag uit, ik kon het niet wegleggen. Een teken dat het snel leest en je bezighoudt. De terugblikken naar de jaren dertig zijn zo natuurlijk ingevoegd dat je zowel met het verhaal in het heden als verleden intens meeleeft en je afvraagt hoe het uiteindelijk samen komt tot het plot.

Je moet de verhaallijn uit het verleden — in mijn ogen –  niet zien als een waargebeurd verslag van hetgeen zich heeft afgespeeld en in geheugen houden dat het geheel fictie is. Het fascisme is als onderwerp zeer krachtig verwoord en laat je intens meeleven met het leven van toen. Ik ben dan ook blij dat ik het boek heb gelezen, ook al was de nasmaak niet zonder wrang gevoel naar het verleden toe, nadat alle puzzelstukjes op zijn plek vielen.

 

Gerelateerd:

Disclaimer:  deze recensie is spontaan geschreven en er ligt geen samenwerking aan ten grondslag.

Re-pinnen mag.