Vandaag op de eerste dag van de herfst vieren wij onze eigen Mijlpaal. Volgens de termijnecho afgelopen woensdag zijn we nu precies 12 weken in blijde verwachting. Reden voor een persoonlijke blog met een update over hoe het gaat.

mijlpaal 12 weken zwanger

Mijlpaal 12 weken zwanger

Het is ongewild flink stiller geweest op Onlybyme. De reden laat zich raden: de kleine spruit heeft besloten het zijn mama behoorlijk lastig te maken het eerste trimester. Met name de extreme vermoeidheid was dermate aanwezig dat ik 12 tot 16 uur per dag slapend doorbracht en de rest van de wakkere tijd tot weinig meer in staat was dan de basiszaken. Veel verder dan aandacht geven aan dochterlief en de rest van het gezin kwam ik dan ook niet. Bloggen op Onlybyme werd dan ook, tezamen met andere zaken die bleven liggen, een ‘zodra het kan ben ik er even’.

Hoe gaat het nu?

Uiteraard zijn we heel erg blij dat we deze magische grens van 12 weken vandaag kunnen afstrepen op de lijst als ‘gehaald’. Een zwangerschap is immers nooit vanzelfsprekend en nu steeds houden we in ons achterhoofd dat de zwangerschap nog altijd onverwachte wendingen kan nemen. Uiteraard hopen we begin april 2019 onze zoon of dochter te mogen begroeten, maar garanties zijn er niet.

Termijnecho 11 weken, 5 dagen.

We hebben spruit zelfs zien zwaaien tijdens de echo woensdag, of nouja, uk besloot net op dat moment met zijn handje te bewegen voor zijn gezicht en dat leek met wat fantasie op een groet. Je wil uiteraard van alles ‘zien’. De echoscopiste gaf aan dat alles er voor nu goed uitzag. Volgende week mogen weer weer even spieken met de 13 weken echo die dan wordt gemaakt. Ze kunnen met 13/14 weken meer zien en aangezien onze zwangerschap wordt begeleid in het ziekenhuis is er veel meer controle. Ook is dat het moment dat de NIPT test of combinatietest kan worden afgenomen. We zijn voornemens dit niet te doen, maar indien er alarmerende signalen zichtbaar zijn kan deze mening worden herzien. Vooralsnog lijkt alles volgens het boekje te verlopen. 😉

Langzaam aan verdwijnen de ergste klachten

Langzaam met hoofdletters in dit geval. Want nog steeds word ik overvallen door vermoeidheid en kan ik me ‘ineens’ totaal niet goed voelen. De ‘normale’ klachten als misselijkheid, pijnklachten, hoofdpijn, stemmingswisselingen, het komt allemaal langs en uiteraard nooit op een gewenst moment. Toch begin ik voorzichtig te geloven dat de piek er vanaf is, hoewel dat soms ook weer totaal niet zo lijkt. Over een hele week genomen voel ik me gelukkig steeds vaker in staat om iets te doen. Dus ook bloggen zoals nu.

Prioriteiten aanpassen

Eenmaal zwanger moet je er gewoon aan geloven. Je dient je leven aan te passen aan het nieuwe leven dat zich ontwikkelt. In eerste plaats door de zwangerschapsverschijnselen en zodra dat begint af te nemen dan begint de buik zichtbaar te groeien. Liefst loop ik dan ook in zwangerschapsleggings rond, want de buik is gevoelig en alles voelt te strak. Er dient dan ook echt nog geshopt te worden voor het komende half jaar. De kleding van de vorige zwangerschap is niet meer aanwezig, daar ik niet dacht ooit nog dit geluk mee te gaan maken. Gelukkig is het in de winter erg makkelijk om met leggings en oversized shirts of jurkjes jezelf leuk te kleden. Al valt het erg op dat de buik veel eerder uitzet dan bij dochterlief. Al begrijp ik dat dit normaal is.

Focus op wennen aan nieuwe situatie

Doordat ik bemerk dat ik door de verhuizing en spontane zwangerschap nogal in een rollarcoaster aan emoties terecht ben gekomen, heb ik samen met vriendlief de beslissing genomen de komende tijd heel bewust de ruimte te nemen om te wennen aan deze nieuwe zwangerschap en de omgeving waar we nu wonen. Daar ik zelf niet uit deze omgeving kom is het nodig om tijd te steken in het leren kennen van de streek en het vormen van een nieuwe roadmap in mijn hoofd.

De plannen om veel te gaan bekijken deze zomer zijn door de zwangerschap wat in het water gevallen daar ik veelal al blij was als ik in staat was boodschappen te doen of even een rondje wijk te lopen. Dus als het beter voelen doorzet, is de focus dan ook vooral op het leren kennen van Enschede en omgeving. Wellicht komt dat nog wel tot uiting in spontane blogs over bezienswaardigheden hier. 😉

Studie is stilgelegd

Daarnaast bemerk ik dat én wennen hier én zwanger én het gezin én Onlybyme én dan ook nog studeren een niet haalbare kaart is. De zwangerschap is intens gewenst, maar ik had er oprecht niet meer serieus rekening mee gehouden dat ons dit geluk nog zou gebeuren. De studie wordt dan ook stilgelegd en na de zwangerschap opnieuw bekeken. Nu eerst de focus op inburgeren, opnieuw mama worden en genieten. Onlybyme zie ik nog steeds als een hobby en als mijn gezondheid het niet toelaat zal dit moeten wijken en dat is dan ook makkelijker in te passen dan een intensieve studie die menig uur van mij verwacht per studiejaar. Je kunt nu eenmaal maar een keer je tijd besteden en het voelt feitelijk als een cadeautje dat ik me nogmaals mag voorbereiden op de komst van een baby in ons gezin.

Wordt vervolgd.

 

Eerdere persoonlijke blogs tref je hier aan.

 Voel je vrij deze afbeelding te re-pinnen.