Gisteren plaatste ik een post over de traktatie die ik had gemaakt voor dochterlief op haar school. In een bepaalde groep ontstond er een grote discussie over het beleid van traktaties. Wat is nu wel of niet een goede traktatie? Waarom op elke school een ander beleid? Wat te doen met de invloed van de massa (andere mama’s volgen)?

Traktaties discussie

Traktaties discussie

Door de discussie, die overigens netjes werd gevoerd, ben ik gaan nadenken. Heb ik nu wel of niet goed gehandeld? Ik ben er nog niet over uit.

De casus:

We wonen sinds september in deze plaats en mijn dochter heeft heel veel moeite te wennen op deze andere school. Daarbij heeft ze een grote scheiding tussen sociaal-emotioneel (3/4 jaar) en cognitief (6 jaar >). Het geeft wat uitdagingen zowel thuis als op school. Dus voor de zekerheid wordt er nu door deskundigen naar gekeken, dit proces is lopend.

Het traktatiebeleid op school is in de kleuterklas dat de kinderen niet hetgeen wordt getrakteerd direct opeten maar mee naar huis krijgen. Het laatste half jaar heb ik geobserveerd wat de andere kinderen aan traktaties deden en dat was vaak iets van snoep evt. gecombineerd met een klein cadeautje. Het wordt door alle mama’s verzorgd, dus er wordt enige creativiteit verwacht. 

Na wat gesnuffel online kwam ik op het eetbare poppetje gemaakt van in totaal 5 snoepjes en een eetbare veter is dus 6 (om zakje bijeen te houden). Nu mag mijn dametje zoveel snoep niet achtereen eten en doordat het beleid is dat het meegegeven wordt, heb ik besloten het te doen. 

De grootste reden was, naast (heel eerlijk) snel klaar en niet te kostbaar, dat mijn dochter niet uit de toon zou vallen ten opzichte van andere traktaties. Ik koos voor veilig, in plaats van mijn persoonlijke voorkeur voor een iets gezondere variant. 

Nu vraag ik me af, heb ik nu wel of niet goed gehandeld. Had ik tegen de stroom in moeten gaan? Heb ik mijn dametje nu teveel beschermd? 

Moeilijk soms om een keuze te maken

Zeker omdat ik er alleen voor sta, vind ik het geregeld een uitdaging om te kiezen voor een keuze. Het heeft altijd voors en tegens. Nu sta ik wel achter mijn keuze, maar ik had het totaal niet erg gevonden, als er op deze school een ander traktatiebeleid was. Ik heb op scholen stage gelopen, waar de kinderen op school iets uit konden kiezen, beperkte keuze, beperkte hoeveelheid. Een andere school had weer enkel gezonde traktaties. Het is maar net waar je kind dus naar school gaat. Hier zijn dus geen verboden, en als mijn dametje steviger in haar schoenen had gestaan, had ik een andere keuze gemaakt. Nu koos ik voor veilig, om haar te ontzien, met goede intenties. Maar ik blijf het een ingewikkeld iets vinden.

Een juf zei tegen me in een gesprekje, dat de mama’s allemaal achter de massa aanlopen, ik nu dus ook. Ze heeft daar een punt. Als er eentje een andere route besluit, volgen er wellicht meer. Dus volgend jaar maar nog eens goed overwegen of ik weer deze route kies. Er is vast ook wel iets houdbaar en gezonds te kiezen.

Maar wat is nog gezond tegenwoordig?

Fruit staat bol van de suikers. Is dat dan gezond? Of moeten we naar eiwitrijk toe? Kaas? Worst? Is dat niet weer te vet? Cake dan? Teveel koolhydraten… Zucht, soms weet ik gewoon niet meer, wat je aan moet met alle goede raadgevingen van wat nog wel gezond is.

Graag hoor ik jullie mening, wellicht geeft het nog ingevingen waar ik volgend jaar iets mee kan!