Driftbui nummer ### (gaat dit weer over?) 37


Soms is het gewoon even niet leuk hier in huize Onlybyme. Ik heb het wel eerder al benoemd in een blog, maar mijn dametje is soms een rampenplan! Zou ze op haar moeder lijken?

driftbui

Als ze het eenmaal op haar heupen heeft?!

Helppppppppp, denk ik dan geregeld. Helaas hoef ik geen hulp te verwachten. Geen bijval van manlief, of vriendlief, bij gebrek aan. Een relatie beginnen, zodat ik de opvoeding niet alleen hoef te doen, is voor mij totaal niet bespreekbaar. Dat moet zijn omdat je van iemand houdt, verliefd bent en een man in je leven wil. Niet omdat het wel veel zaken veel makkelijker zou maken, waar ik nu als alleenstaande mama tegenaan loop. Mijn dametje is namelijk best een geduchte tegenstandster, ook al is ze nog maar 4 jaar oud.

Driftbui hanteren

Soms vraag ik me werkelijk af, hoe ik een driftbui het hoofd moet bieden. Als ze iets niet wil, krijg je haar echt niet op andere gedachten. Ze verzet zich het hand en tand… zet heel haar gewicht in de strijd en accepteert mijn correctie haast niet. Het moet hoop oplopen, gevolgd door een tijdje op haar kamer (afkoelen) en dan een pittig gesprek samen en vaak weet ze zelf dan geloof ik niet eens meer, waarom ze zo deed. Het is aftasten van grenzen, maar soms is het echt heftig… en tja, dan twijfel ik wel eens, doe ik het wel goed? Nu zal iedere ouder wel eens twijfelen, maar als je er alleen voor staat, moet je ook alleen je weg vinden met elke stap in die ontwikkeling.

Altijd goedmaken samen

Hoewel de buien heftig zijn en die sfeer hier in huis soms grondig negatief beïnvloeden, wordt er altijd naderhand over gesproken en het goed gemaakt. Als mama in de negeermodus zit, komt ze ook altijd vragen, hoe we het weer goed kunnen maken. Ze houdt, net als haar mama, niet van onenigheid. Ik snap best dat ze haar drift kwijt moet en moet ontdekken wat voor gevolgen haar acties hebben, maar leuk is echt anders. Gemiddeld is het nu 1 à 2 maal per week raak. Een heel groot contrast met de vele knuffelaanvallen, die ik per dag over me heen krijg en de lieve liefdesverklaringen, die elke dag meerdere malen aanwezig zijn.

Tis een engeltje maar af en toe echt een BENGEL!!!

 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

37 gedachten over “Driftbui nummer ### (gaat dit weer over?)

  • Harriët

    Ja best lastig als je dan in je eentje bent. Onze middelste had dat ook heel vaak op die leeftijd. Duurde een paar jaar en vanaf een jaar of 8 werd het minder. Maar ook echt heel erg. (Zelfs een keer de tv van het meubel getrokken!) Meestal negeerde ik hem of zei dat ie maar even boven moest gaan zitten tot het weer klaar was. Hij was ook zo’n kind wat zich in de supermarkt gillend, krijsend enz. op de grond gooide als hij zijn zin niet kreeg. Dat negeerde ik sowieso altijd. Sterkte en succes! 1 troost: tis maar een fase.

    • Barbara Bericht auteur

      Je echt Harriët, soms moet ik haar steviger vastpakken dan ik eigenlijk wil, maar anders is ze te sterk en ontglipt ze me… en de straf accepteren pfff…. maar goed, na een uur is het veelal wel over en we maken het altijd weer goed, want mama die boos is en verdrietig is iets wat ze toch ook weer niet wil.. en ze leert er wel van.

  • Harriët

    Ja best lastig als je dan in je eentje bent. Onze middelste had dat ook heel vaak op die leeftijd. Duurde een paar jaar en vanaf een jaar of 8 werd het minder. Maar ook echt heel erg. (Zelfs een keer de tv van het meubel getrokken!) Meestal negeerde ik hem of zei dat ie maar even boven moest gaan zitten tot het weer klaar was. Hij was ook zo’n kind wat zich in de supermarkt gillend, krijsend enz. op de grond gooide als hij zijn zin niet kreeg. Dat negeerde ik sowieso altijd. Sterkte en succes! 1 troost: tis maar een fase.

    • Barbara Bericht auteur

      Je echt Harriët, soms moet ik haar steviger vastpakken dan ik eigenlijk wil, maar anders is ze te sterk en ontglipt ze me… en de straf accepteren pfff…. maar goed, na een uur is het veelal wel over en we maken het altijd weer goed, want mama die boos is en verdrietig is iets wat ze toch ook weer niet wil.. en ze leert er wel van.

    • Barbara Bericht auteur

      Ja hoor Liesje, ze is een knuffeldier en aanbid mama, maar soms is het gewoon even alsof de stoppen doorslaan en ze verandert in een heel ander kind, dat via dwars doen en drammen haar zin probeert te krijgen en dat nooit krijgt dus een strijd als gevolg.

  • Sopdet

    Als ik het zo lees los je dat toch goed op. Ik zou het niet anders aanpakken. Als zo’n bui opgevolgd wordt door een gesprek dan ben ik snel afgekoeld. Het is vermoeiend, de strijd met een boos kind. Je ziet ze zo graag dat je niet begrijpt waarom dat moet, maar het hoort er bij. Hopelijk zal ze met der tijd leren dat je dat ook op een minder explosieve manier kan.
    Veel succes en maak maar stevig gebruik van die knuffels om de volgende bui aan te kunnen.

    • Barbara Bericht auteur

      Het zal vast veranderen, maar momenteel is het soms gewoon effe een uurtje aanpoten hier en daarna uren herstellen haha… gelukkig gaat ze nog op tijd naar bed haha

    • Barbara Bericht auteur

      Je stelt je erop in Nanouk, je weet dat je geen backup hebt dus je houdt er rekening mee, ben je moe, dan echt op tijd naar bed, want morgen anders nog meer ellende… en heb je even een timeout nodig ook daar word je creatief in… een keertje extra naar de wc bijvoorbeeld 😉

    • Barbara Bericht auteur

      Je stelt je erop in Nanouk, je weet dat je geen backup hebt dus je houdt er rekening mee, ben je moe, dan echt op tijd naar bed, want morgen anders nog meer ellende… en heb je even een timeout nodig ook daar word je creatief in… een keertje extra naar de wc bijvoorbeeld 😉

  • marjon

    Driftbuien zijn nooit gezellig, maar ze horen er denk ik nu eenmaal bij. Bij het ene kindje meer aanwezig dan bij het andere.
    Een tijd geleden waren de buien hier ook aanwezig, maar inmiddels nog maar zelden. Iets van een fase?! Iig succes ermee.

    • Barbara Bericht auteur

      Ja, tis echt bewust de grens opzoeken wat ze doet… en naderhand overziet ze pas de consequenties, die link moet ze nog eerder leren leggen 😉

  • marjon

    Driftbuien zijn nooit gezellig, maar ze horen er denk ik nu eenmaal bij. Bij het ene kindje meer aanwezig dan bij het andere.
    Een tijd geleden waren de buien hier ook aanwezig, maar inmiddels nog maar zelden. Iets van een fase?! Iig succes ermee.

    • Barbara Bericht auteur

      Ja, tis echt bewust de grens opzoeken wat ze doet… en naderhand overziet ze pas de consequenties, die link moet ze nog eerder leren leggen 😉

  • Nicole

    Aangezien mijn man haar een uurtje ’s avonds ziet en in het weekend heb ook ik de meeste driftbuien voor mijn rekening. Nu kan ik mijn dochtertje nog “makkelijk” aan maar hou wel mijn hart vast voor als ze wat groter en sterker is. Vind het nu al lastig!

  • Yvonne van Loon

    Ik kan me heel goed voorstellen dat het vermoeiend is. Ik kan er helaas over mee praten. Bij ons is het al jaren meerdere keren per dag raak. Gelukkig weten we nu waar het vandaan komt….

    Je bent op de goede weg en zolang je maar niet toegeeft aan haar zin, dan komt het vanzelf wel goed. Volhouden meid!

  • Yvonne van Loon

    Ik kan me heel goed voorstellen dat het vermoeiend is. Ik kan er helaas over mee praten. Bij ons is het al jaren meerdere keren per dag raak. Gelukkig weten we nu waar het vandaan komt….

    Je bent op de goede weg en zolang je maar niet toegeeft aan haar zin, dan komt het vanzelf wel goed. Volhouden meid!