Morgen is het Moederdag, een dag die ik met een dubbel gevoel tegemoet ga. Een persoonlijke blog over het ‘waarom’ achter die dubbele gevoelens.

Morgen is het Moederdag, een dag die ik met een dubbel gevoel tegemoet ga. Een persoonlijke blog over het 'waarom' achter die dubbele gevoelens.#moederdag #mothersday #persoonlijkeblog #personalblog

Moederdag geeft mij een dubbel gevoel.

Hoewel ik van huis uit heb meegekregen dat het niet om de dagen zelf draait (het is elke dag ‘moederdag’, ‘vaderdag’, ‘valentijnsdag’, etc.), wordt er toch deze dag wat meer de nadruk op gelegd. Nu ben ik een trotse moeder van dochterlief (8) en kleine uk (0) die nu al ruim 4 weken ons leven nog completer heeft gemaakt, dus daar ligt het niet aan. Voor mij is een knuffel en het gevoel van liefde genoeg, er hoeven geen cadeautjes te worden gekocht. Ik ben heel bewust mama geworden en hoef daarvoor niet jaarlijks te worden beloond.

Feitelijk voel ik die beloning dagelijks als ik de wereld door de ogen van onze kinderen zie. Wanneer ik hun blijdschap en verwonderingen mag meemaken. Het is elke dag weer een verrassing hoe dit tot uiting komt. Van leuke uitspraken tot unieke onvergetelijke momenten die we samen delen. Het is in mijn ogen een genot om onze kinderen te mogen opvoeden en er voor ze te zijn als ze mij nodig hebben.

Iets wat ik hopelijk nog vele jaren mag doen, ook als ze straks volwassen zijn en op eigen benen staan. Misschien mag ik dan de rol van vraagbaken vervullen als ze ergens tegen aan lopen? Liefst zie ik de toekomst voor me als mama die, met pijn in haar hart, haar koters zodra ze daaraan toe zijn (en willen) laat uitvliegen om ze zo vaak als maar mogelijk daarna te laten blijken dat ze altijd mogen aankloppen voor wat dan ook. Ik wil graag trots meegenieten van hun volwassen avonturen en er voor ze zijn als ze dat nodig hebben. Een thuisbasis voor het leven als het ware.

Geen contact meer

Dit alles in schril contrast met mijn eigen moeder. Ik heb zelf het contact anderhalf jaar geleden stopgezet. Niet omdat ik niet meer van mijn mama houd. Eerder juist omdat ik van haar houd. Ik kan enkel niet omgaan met hoe zij qua karakter in elkaar zit en ik denk eerlijk gezegd ook dat dat andersom net zo is.

We botsen en doen elkaar (onbedoeld) pijn. Heel lang heb ik geprobeerd om mezelf zo aan te passen, dat ik om kon gaan met haar manier van zijn. Dit is me niet gelukt op een manier die het voor mij mogelijk maakt om contact te hebben zonder veelvuldig pijn en verdriet te voelen.

Ik voel me als het ware ‘het zwarte schaap’ van de familie, los van of dat ook zo door de andere kant zo wordt gezien. Het heeft mijn zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde te lange tijd negatief beïnvloed. Uiteindelijk heb ik de moeilijke keuze gemaakt om het contact te eindigen, iets wat denk ik geen enkel kind (of ouder) makkelijk doet. Je bent gevoelsmatig intens met elkaar verbonden en dat is nu, ook zonder contact, ook nog steeds zo. Ik gun haar echt oprecht het allerbeste, enkel kan ik het niet langer mentaal opbrengen om keer op keer gevoelsmatig teleurgesteld te worden.

Het gaat te ver om inhoudelijk in te gaan op de precieze oorzaken en wat er is voorgevallen. Het doel van deze blog is dan ook zeker niet om gal te spuwen. Ik houd van mam en ze heeft oprecht haar best gedaan mij goed weg te zetten in de wereld. Daarnaast is ze een geweldige oma en gelukkig ziet ze dochterlief nog via haar vader. Dat ik uit zelfbescherming deze moeilijke stap heb gezet, staat los van dit alles.

Dubbel gevoel

Dat Moederdag morgen voor mij dubbel voelt en feitelijk pijn doet door de nadruk op de moeder-kind band is denk hiermee duidelijk. Hoe graag had ik het anders gezien en geprobeerd dit te bewerkstelligen vele jaren lang.

Toch zal ik morgen ook tegelijkertijd intens genieten. Dit los van mijn standpunt dat ik elke dag mama ben en niet de behoefte voel om dat met een speciale dag te ‘vieren’. Dochterlief heeft echter wel iets voor ‘haar mama’ gemaakt, wat ze liefst gister al had gegeven. Die kleine presentjes zijn ‘de wereld’ en het enige wat telt. Mijn liefde is dan ook oneindig groot voor haar en haar kleine broertje.

Moederdag geeft een dubbel gevoel. Morgen is het Moederdag, een dag die ik met een dubbel gevoel tegemoet ga. Een persoonlijke blog over het 'waarom' achter die dubbele gevoelens.
Afbeelding toont een beer met tekst: love you mom!#moederdag #mothersday #persoonlijkeblog #personalblog