Oeps versproken! Het geslacht van uk. Hoe voorkom jij dit? – CO#20

Het was niet de bedoeling, maar ik heb me behoorlijk versproken over het geslacht van uk. De betreffende vrienden wilden dit uiteraard met liefde voor zich houden, maar toen voelden wij ons als ouders verplicht het ook aan onze kinderen te vertellen.

En toen ging het mis, daar dochterlief (8) zich daarna ook versprak en eenmaal op die weg kwamen er steeds meer mensen bij die het geslacht (bijna zeker) wisten.

Uiteindelijk is dit voor ons geen ramp, maar liefst hadden we het tot de geboorte voor onszelf gehouden. Eerst waren we helemaal niet van plan het geslacht te willen weten, maar door de zware zwangerschap veranderden we van mening. En nu, door eigen toedoen is het geslacht dus al bij meerdere mensen bekend en hebben we besloten dat de hele wereld het mag weten. Het is immers veel belangrijker dat uk gezond is dan of het een jongen of meisje is.

— Lees eerdere blogs over onze zwangerschap via deze link —

Oeps versproken! Het geslacht van uk is bekend!?

Het gebeurde op een onbewaakt moment, dat ik het geslacht van uk verkraaide. Ik uitte mijn zorgen over de groei van uk. Deze liep behoorlijk voor en ik heb zo’n beetje alle ‘statistieken’ tegen. Ik ben boven de 40, zelf zwaarlijvig, was zelf zwaar bij de geboorte, en dochterlief ook. En toen versprak ik me. En barstte vervolgens in emotionele tranen uit, dat ik me had versproken, terwijl ik dat helemaal niet wilde. (Ja, het huilen gaat hier zeer makkelijk met die fijne zwangerschapshormonen!)

Is uk een jongen of een meisje?

Om mijn verhaal af te maken. Vol in mijn monoloog vol zorgen over het gewicht van uk verkraaide ik mezelf immens door de zin toe te voegen dat jongens statistisch gezien óók nog zwaarder worden geboren als meisjes. Geheel zonder erg floepte ik het eruit. En zag meteen mijn stommiteit in, en uiteraard werd het direct opgemerkt. Zucht.

Dus tijdens de tranenzee die volgde werden we hartelijk gefeliciteerd met het in verwachting zijn van een zoon. Ik voelde me echt heel verdrietig, maar de blije reacties van de vrienden deden me erg goed.

De kinderen vertellen

Eenmaal versproken vonden wij het logisch dat ook onze 2 kinderen het mochten weten. Enkel is een 8 jarige uiteraard niet zo bestand tegen vragen van nieuwsgierige mensen als een volwassene. Toen ze inzag dat ze zich had versproken voegde ze de zinsnede toe: maar het kan ook een meisje zijn. 😉

We wisten dat de kans groot zou zijn dat het verder uit zou lekken, maar nu wisten mensen die veel dichterbij stonden het nog niet en dus besloten we na enige bedenktijd het juist alle mensen te vertellen die heel dicht bij ons staan. Niet dat het geslacht van uk nu zo super belangrijk is om ‘geheim’ te houden, maar het idee dat mijn beste vriendinnen het nog niet wisten en mensen gevoelsmatig verder bij ons vandaan wel. Uiteraard waren de reacties zoals verwacht zeer warm en verwachtingsvol. Al zou dat bij een meid totaal niet anders zijn geweest.

Het heeft voordelen dat het geslacht van uk bekend is

Nu ons ‘geheim’ bekend is en openbaar mag worden besproken, hoef ik ook niets meer weg te houden wat ik zou willen delen aan uitzet (kleding, inrichting babykamer) dat het geslacht verraad. 😉

De naam is echter echt van ons twee, en daar we zelf al maanden lang hardop spreken van uk, vermoeden we dat dit niet bekend zal worden voor de bevalling. En ja, ook voor een meisje, hebben we een naam, want je weet nooit. Al was op de foto zeer duidelijk zijn geslacht zichtbaar. 😉

Hoe voorkom jij dat je jezelf niet verkraaid?

  • Gebruik een vaste manier vanaf dag 1 om je kleine te benoemen. Uk, baby, frummel, etc.
  • Zorg dat je zelf het geslacht niet weet, dan is er ook niets te verraden.
  • Vermijd gespreken in emotionele toestand met dierbaren.
  • Vertel niet dat je het geslacht zelf wel weet, maar dit geheim wilt houden. Houd het erop dat je het niet weet, dan valt er ook niets te verraden.
  • Gebruik dus ook hij en zij door elkaar heen. Of juist enkel hij of zij…. omdat je je ‘gevoel’ volgt.

Houd het belangrijkste voor ogen: de gezondheid van je uk

Mocht het jou ook overkomen zijn, of gaan overkomen. Probeer het niet groter te maken dan het is. Heus was ik even heel verdrietig en stroomden de hormoontranen rijkelijk. Maar even later konden wij er beiden de humor enorm van inzien. Het maakt ons dan ook echt niets uit wat het geslacht van uk is. We hopen dat we na de bevalling een gezond manneke in onze armen mogen houden. Ook kijken we er intens naar uit om hem te mogen gaan ontmoeten.

Nu in het derde trimester wordt de buik haast dagelijks uitgesprokener. Ik dacht dat het bij mij niet zo op zou voelen, maar een letterlijke voetbal direct onder mijn borstbeen is niet over hoofd te zien. 😉

Buiten dat je het zelf bij elke beweging (en beperking) voelt. Zien anderen nu ook dat ik zwanger ben. Ook al kennen ze me niet. Een zeer bijzonder gevoel, wat ik niet direct meer terug kan halen van mijn vorige zwangerschap, al zijn deze twee zwangerschappen totaal niet te vergelijken.

Binnenkort weer een persoonlijke blog met een nieuwe update!

Lieve groet, Barbara

 


CO#-blogs zijn columns die worden geschreven vanuit het dagelijkse persoonlijke leven van Barbara Oosthoek. Graag stel ik me hier verder aan je voor.

Alle CO#-blogs zijn terug te vinden via de Column‘categorietab’. Op dit moment is de zwangerschap (uitgerekend begin april 2019) een vaak voorkomend onderwerp, deze zijn direct via de Zwanger‘categorietab’ te lezen.


Gerelateerde blogposts:

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge