Persoonlijke update: het gaat langzaam vooruit. | CO#47


Als je het de mensen om me heen vraagt is het duidelijk: overspannen raken was niet te vermijden. Te lang heb ik teveel roofbouw gepleegd op lijf en geest door altijd maar doorgaan (sterke vrouw en mama) en niet eens bewust. Soms overkomt het je.

Je kan soms niet anders dan er ‘het beste van maken’ en dat je daardoor overspannen raakt is een gevolg.

Feitelijk denk ik dat veel vrouwen (en mannen) tegenwoordig (deels) overspannen rondlopen en doorgaan, omdat de maatschappij (en sociale druk) dit van ze verlangd, maar dat terzijde.

Overspannen: Herstellen duurt een tijd

Hoewel je uiteraard altijd hoopt dat het wel mee zal vallen, ben ik er inmiddels achter dat wat zich in jaren heeft opgebouwd niet met een paar weken rustig aandoen herstelt. Ik zal echt langere tijd mezelf moeten ontzien. Eerder dit jaar dacht ik door wat gas terug te nemen op alle fronten wel afdoende zou zijn. Inmiddels ben ik er achter dat ik echt langere tijd mezelf moet ‘ziekmelden’. De werkzaamheden voor Onlybyme zijn dan ook stil komen te liggen. Ik neem al sinds halverwege oktober geen enkele opdracht meer aan en zelfs de persoonlijke blogs zijn er slechts af en toe.

(De vorige blog was een maand geleden. Ik voelde de behoefte er ‘even’ helemaal af te gaan, en heb de laptop werkelijk een hele maand niet open gehad, iets wat ik voorheen als onmogelijk beschouwde. )

Niet werken en tijd voor ontspannen werkt!

Nu ik werkelijk de knop om heb gekregen dat ik een langere break ‘mag nemen van mijn werkzaamheden* voor Onlybyme. Is het herstel duidelijk merkbaar. Al is het tegelijkertijd ook zeer confronterend dat ik (nu ik niet werk), me realiseer dat ik er nog lang niet ben. Het gaat de goede kant op, maar de oude ‘Bar’ is nog niet in zicht. Ik vraag me geregeld af wie die ‘oude Bar’ is.

Noot*: Als zzp-er heb je geen werkgever waar je je bij ziek meldt. En dat maakte het voor mij nog moeilijker om te doen, want Onlybyme is toch vooral een ‘hobby’? Ik weigerde langere tijd in te zien dat meer dan 20 uur per week werken aan je eigen bedrijf ‘werk’ is en niet ‘slechts een hobby’.

Mezelf hervinden: het begin is er.

Tja, nu ik eenmaal doordrongen ben van de noodzaak langere tijd niet te werken, begint een nieuwe fase. Wat ga ik doen? Feitelijk is het antwoord niet zo eenvoudig als het lijkt. Want niets doen is zo goed als onmogelijk. Maar het gevoel iets te ‘moeten’ doen moest weg. Dat heeft me alleen al ruim een maand gekost. (En heel eerlijk, nog steeds moet ik mezelf dat geregeld zeggen.)

Het is erg lastig voor mij als ‘bezige bij’ om niets te doen. Ik verveel me nooit en bruis altijd van de idee├źn. Ik vind veel te veel interessant en leuk om te doen. Mijn creatieve geest is onvermoeibaar actief. Mijn hypomanische episodes in de maand zijn helemaal vol activiteit, zowel letterlijk als passief in mijn hoofd. Ik heb dan ook zo mijn dagen vol gepland met allerlei dingen die ik graag wil doen (of vind van mezelf dat ik ze moet doen). Zelfs zonder werkzaamheden voor Onlybyme betrap ik me er continu op dat er nieuwe blogidee├źn ontstaan en dat ik de behoefte voel me creatief te uiten op allerlei manieren en dus wissel ik dat nu af.

Creatief bezig zijn is ontspannend

Niet bloggen is slecht 1 manier van jezelf creatief uiten. Het schrijven heeft zich verplaatst naar dagboeken die ik bewust met de pen vol schrijf.

De surprise van dochterlief heeft het knutselen verder aangewakkerd en dus ben ik zelf kerstversiering aan het maken. Ook kwam ik tot de conclusie dat ik dat deel van mijn werkzaamheden voor Onlybyme had gemist. De creatieve blogs. Dus er worden nu foto’s gemaakt van de creaties en die worden later vertaald in blogs die ergens komend jaar online komen. Ik ben ‘soort van’ aan het ‘vooruit werken’ zonder ook maar een seconde in WordPress door te brengen (op deze blog na dan om even een update te plaatsen).

Het is me duidelijk geworden dat ik vooral (ook voor wat betreft Onlybyme) moet doen waar ik energie uit haal. Creatief bezig zijn geeft mij energie en ik deel die maaksels graag met derden. Daarnaast merk ik dat het schrijven van inhoudelijke blogs me veel voldoening geeft. En als je dan ook nog die terugkoppeling krijgt van lezers die iets aan die informatie hebben, op welke manier ook, dan is dat echt een fijn gevoel. Dus het voornemen is er zeker om daarmee door te gaan. De ingegane weg van Onlybyme zal dus worden voortgezet ergens volgend jaar.

Het nee zeggen tegen klanten / opdrachten was in het begin lastig. Nu ik weet dat de rust van het niet werken me nu goed doet (en ik merk dat ik bezig ben met herstellen), voel ik me niet meer schuldig. (Al blijft het ingewikkeld om jezelf een rem op te leggen terwijl je zo graag wilt.)

Meer persoonlijke blogs de komende maanden?

Het niet meer bloggen een hele maand lang was niet vooraf gepland. Het is ontstaan en ik heb me daaraan overgegeven. Vandaag moest ik voor de administratie de laptop erbij pakken en er was vooraf geen plan om deze blog te schrijven. Deze is er als het ware zo uitgerold en dat voelt goed. Wanneer de volgende blog volgt is afwachten. Het gaat zoals het gaat.

Wordt vervolgd.


Mocht je meer willen lezen over hoe ik overspannen ben geraakt en nu langzaam herstel? De link van de vorige blog staat bovenaan deze blog, maar zal ik hier nogmaals plaatsen. Ook kan je alle blogs terugvinden in de categorie Column onder Lifestyle.

Indien je zelf met overspannen zijn worstelt. Blijf er niet alleen mee lopen. Mij heeft het lange tijd gekost om in te zien dat je jezelf niet helpt door alle gevoelens binnen te houden. Praat met dierbaren en zoek professionele hulp. Je hoeft je niet te schamen. (Al blijft dat laatste een lastige, want ook ik vind nog steeds dat ik faal en wil liefst gister weer mezelf zijn en door. Al weet ik heel goed dat er geen doorgaan meer is, zolang ik niet de tijd neem om te herstellen.)

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge