Het plot van Jachthonden zit goed in elkaar, ook al is een deel voorspelbaar, toch is de weg erheen een tactisch pad dat overwoekerd wordt door de vele misleidingen.

jachthonden

| auteur: JØrn Lier Horst | Uitgeverij: A.W. Bruna | paperback en ebook | recensent: Evy De Brabander |

Recensie Jachthonden

Inhoud

Op een avond wordt William Wisting door zijn dochter gewaarschuwd dat hij de volgende dag op de voorpagina van de krant, waar zij voor werkt, zal prijken. Het betreft nieuwe informatie rondom een moordzaak van zeventien jaar geleden onder de leiding van Wisting. Er wordt beweerd dat het bewijsmateriaal waarop de beschuldigde veroordeeld werd, vervalst is en dat er dus wellicht een man ten onrechte veroordeeld is voor moord. Dit nieuws komt als een schok voor Wisting en hij wil dan ook uitzoeken hoe dit heeft kunnen gebeuren. Dit moet hij doen terwijl hij zelf geschorst wordt…

Line Wisting gaat, op diezelfde avond dat ze haar vader waarschuwt, op locatie verslag doen van een moord. Ze gaat zelf op onderzoek uit en raakt betrokken bij een overval op het huis van het slachtoffer. Ze zet haar tanden in deze zaak en raakt er steeds meer van overtuigd dat er een verband is met de moordzaak van zeventien jaar geleden.

Als er nu weer een meisje verdwijnt, wordt het een race tegen de klok om alle losse eindjes aan elkaar te knopen. Zullen ze op tijd zijn om dit meisje wel te redden?

Persoonlijke Leeservaring

Evy De Brabander: Ik heb eind vorig jaar Rode sneeuw gelezen, het eerste (vertaalde) boek over William Wisting. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet helemáál om was door dat boek. Maar nu ik las dat Jachthonden de Glazen Sleutel, de Gouden Revolver én de Prijs van het Genootschap van Zweedse misdaadschrijvers voor de beste misdaadroman gewonnen had….wou ik JØrn Lier Horst toch graag nóg een kans geven. En ik ben heel blij dat ik dat dan ook gedaan heb!

Line Wisting, de dochter van William, neemt in dit boek nog een grotere rol op zich dan in het vorige. De interactie tussen vader en dochter is zo mooi beschreven dat het thriller-gehalte soms wat op de achtergrond verdwijnt. Wat overblijft is een sparringwedstrijd tussen een journaliste en een politieman, waarbij de reputatie van die laatste op het spel staat. Ik was persoonlijk erg blij met de grotere rol van Line want zij is voor mij het aantrekkelijkste personage.

Het plot zit goed in elkaar en ook al is een deel van de afloop voorspelbaar, toch is de weg erheen een tactisch pad dat overwoekerd wordt door de vele misleidingen. Ik vormde me als lezer steeds een beeld van wat er gebeurd kon zijn en wie nu welke rol had. Ondanks de sprong in de tijd is het verhaal steeds goed te volgen en zijn de personages duidelijk te plaatsen in hun context.

Door de vlotte schrijfstijl heb je zin om het boek in één keer uit te lezen en dat heb ik dan ook bijna gedaan. Ik kon het gewoon niet wegleggen…

 

Gerelateerd:

Disclaimer: deze recensie betreft een samenwerking.