Goede dochter is een echte Karin Slaughter, maar toch ook weer niet!

Anders dan ik ben gewend van haar, maar wat heb ik er weer van genoten!

goede dochter

| auteur: Karin Slaughter | uitgeverij: Harper Collins | hardcover, paperback, e-book | recensent: Carla Kooijman-van Bakel |

Recensie Goede dochter

Inhoud

Een brute aanslag verandert het leven van de zusjes Charlotte, Samantha Quinn en hun ouders op slag. Hun moeder verliest hierbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude.

Achtentwintig jaar later is Charlotte – de ‘goede dochter’ – advocaat geworden net als haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Het wordt duidelijk dat de schokkende gebeurtenissen van invloed zijn op de levens van de zussen en de vader. Komen ze hier nog wel overheen? Vinden ze elkaar nog terug?

Persoonlijke Leeservaring

Carla: Goede Dochter heb ik met veel plezier gelezen.

Het boek start op de dag van het verschrikkelijke drama. Ik zat direct in het verhaal! De twee zussen raken elkaar eigenlijk kwijt na deze traumatische gebeurtenis die hun gezin is overkomen. Ze moeten verder maar kunnen dat eigenlijk niet aan met elkaar dus doen ze dat letterlijk op afstand van en zonder elkaar. De aanslag komt vanuit verschillende perspectieven terug zodat het uiteindelijk duidelijk wordt wat er precies gebeurd is en hoe dat de levens van de zussen heeft bepaald. Zonder echter dat het verhaal langdradig of saai wordt door deze ‘herhaling’. Nadat Charlie een tweede aanslag mee maakt en de beleving van de eerste aanslag weer hard terugkomt, komen de zussen uiteindelijk weer tot elkaar. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot.

De schrijfstijl van Karin Slaughter kan ik zeer waarderen en vond ik ook weer in dit boek terug. Ik heb dit boek ‘als een film’ gelezen.

Ik vind dit geen doorsnee thriller en zeker geen doorsnee ‘Karin Slaughter’. Is het dan niet spannend genoeg? Jazeker wel! Leest het niet als een echte Karin Slaughter? Zeker wel! Het is misschien niet alleen een thriller maar ook een roman. Terwijl ik eigenlijk geen romans lees, wil ik de echte romanlezers wel verleiden om deze ‘Karin Slaughter’ te gaan lezen! Zelf ben ik een echte thriller lezer maar ik voel me niet bedrogen als thriller- en Karin Slaughter fan! Wat ik bij haar boeken altijd heb is een bepaalde onrust om het boek te ‘verslinden’ maar tegelijkertijd ben ik me er constant van bewust dat ik het einde wil uitstellen! Ook bij ‘Goede Dochter’ had ik dat gevoel weer. Helaas, ik heb het boek uit.

 

Gerelateerd:

Disclaimer: deze recensie betreft een samenwerking.