Recensie Een erfenis van spionnen, John le Carre


In een erfenis van spionnen wordt Peter Guillam teruggeroepen naar Londen door zijn voormalige werkgever, de Britse spionagedienst MI6. Hij moet verantwoording afleggen over de dood van twee spionnen.

Een erfenis van spionnen

| auteur: John le Carré | uitgeverij: Luitingh-Sijthoff | paperback en E-book | recensent: Evy De Brabander |

Recensie Een erfenis van spionnen

Inhoud

Het pensioen van Peter Guillam wordt ruw verstoord als hij teruggeroepen wordt naar Londen door zijn voormalige werkgever, de Britse spionagedienst MI6. Hij moet zijn rol verantwoorden in Operatie Windfall en de gebeurtenissen die hebben geleid tot de dood van twee spionnen, Alec Leamas en Elizabeth Gold. De kinderen van deze twee vermoorde spionnen eisen goedmaking voor de dood van hun ouders.

Als een echte spion probeert Guillam elke betrokkenheid te ontkennen. Hij springt daarbij ook in de bres voor zijn voormalige baas, George Smiley, die van de aardbodem is verdwenen. Op een schuiladres in Londen worden veel verdwenen dossiers teruggevonden. Wanneer Peter deze gaat doorlezen, wordt hij gedwongen om terug te keren in zijn schimmige verleden en zo ook bepaalde zaken onder ogen te zien. Had hij de dood van Alec en Elizabeth kunnen voorkomen? Had George Smiley het kunnen voorkomen? Of is dit de normale nevenschade van hun beroep?

Persoonlijke Leeservaring

Evy: John le Carré is een grootheid op het vlak van spionage en intriges. Als geen ander kan hij een sfeer creëren die er voor zorgt dat je als lezer helemaal meegezogen wordt in het web van leugens. Ik was tijdens het lezen zo benieuwd wie wat verteld had en of diegene dan mee in het complot zat, óf zelf ook weer werd gebruikt. Het klinkt zelfs ingewikkeld als ik het wil vertellen aan jullie!

De personages zijn terugkerende figuren uit eerdere boeken van le Carré. Aangezien een erfenis van spionnen, mijn eerste boek van le Carré is, had ik geen voorkennis en dat kan prima. Het zal vast zo zijn als je de eerdere boeken gelezen hebt dat bepaalde gebeurtenissen makkelijker te begrijpen zijn, maar le Carré geeft voldoende informatie zodat je ook als nieuwe lezer goed kan aanhaken.

Tijdens het lezen verscheen er af en toe een glimlach op mijn gezicht. De humor in dit boek is zo subtiel en valt zeker in de categorie ‘droog en Brits’. Je moet er van houden, maar het past heel goed bij dit boek.
Wie fan is van le Carré mag dit boek zeker niet missen lijkt mij, omdat het een mooie aanvulling is op zijn andere werk. En voor wie nog geen fan is maar houdt van een vakkundig opgebouwd plot met her en der wat goed verstopte valkuilen, go for it!

 

Gerelateerd:

Disclaimer: deze recensie betreft een samenwerking.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge