Recensie De stilte van de witte stad, Eva García Sáenz de Urturi


Wauw! Wat een geweldige schrijfstijl heeft Eva neergezet met deel van 1 van de trilogie, De stilte van de witte Stad.

| auteur: Eva García Sáenz de Urturi | uitgeverij: AW Bruna |

paperback & Epub | recensent: Barbara Oosthoek

Recensie De stilte van de witte stad

Inhoud

Spanning, mysterie, cultuur, geschiedenis en veel sfeer: een aanrader voor alle Zafon liefhebbers die ook van thrillers houden. Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt voor het eerst de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden: naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in de Casa del Cordon, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord. De jonge inspecteur en profiler Unai Lopez de Ayala – beter bekend als Kraken – wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Persoonlijke beleving

Barbara Oosthoek(41):

De stilte van de witte stad heeft door privéomstandigheden veel te lang op mijn leestafel gelegen. Af en toe kwam ik eraan toe om ‘even’ te lezen en het feit dat het verhaal bleef boeien, ondanks dat ik (voor mijn doen) er mega lang over heb gedaan om het boek uit te lezen, is een groot compliment naar de auteur.

Ik had geen enkele moeite om de draad op te pakken na een leespauze. Sterker nog: geregeld baalde ik ervan dat ik er niet aan toe kwam om te lezen. Het verhaal blijft ‘leven’. Ik heb dan ook zelden een pagina terug hoeven lezen. Het bleef hangen in mijn hoofd zonder enkele moeite, ondanks dat ik soms meer dan een week geen bladzijde las.

Uiteraard heeft de schrijfstijl veel te maken met het makkelijk oppakken van een verhaallijn. Hoewel ik meestal een boek in een korte periode uitlees, variërend van enkele dagen tot hooguit enkele weken, vond ik het een waar genot om af en toe me even te laten meenemen in de gecreëerde wereld van Eva García Sáenz de Urturi. De hoofdpersonen gaan leven en de omgeving voelt steeds vertrouwder. Dit zonder te lang uit te weiden over details, maar met een natuurlijke flow aan informatie zodat het verhaal gaat spreken. Je krijgt geen behoefte om passages over te slaan!

Het plot zit goed in elkaar. Je hebt het idee dat je een richting op gaat, maar toch is het zo geschreven dat je onder het lezen verrast wordt. Niet alles is wat het lijkt. Je gaat daardoor echt meeleven met inspecteur Unai, aka Kraken, en wil samen met hem de oplossing vinden. Zeker door de tijdsdruk die op het geheel staat om nog meer slachtoffers te voorkomen.

De ontknoping vraagt dan ook zeker om het lezen van deel 2. Ook deze heb ik als recensie-exemplaar liggen. Gezien ik veel in de auto zal doorbrengen, heb ik besloten deel 2 te gaan beluisteren.


Nog een tip voor Kobo Plus lezers: Deel 1 en deel 2 zijn ‘gratis’ als luisterboek te beluisteren voor abonnees.


Een selectie uit eerder verschenen recensies:

Disclaimer: deze recensie betreft een samenwerking.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge