De roep van Avalon is spannend, vol met actie en plot-twists, een beetje liefde en nog beter dan het eerste deel.

De roep van Avalon

| auteur: Mara Li | uitgeverij: Dutch Venture Publishing | paperback en E-book | recensent: Inge Hogevonder |

Recensie De roep van Avalon

Inhoud

De roep van Avalon is het tweede deel in de trilogie De gave van de Selkie. Het is het vervolg op De stem van de zee en dit deel is niet los te lezen.

Nimue en Arthur hebben zich gevangen laten nemen door de Asklepios Congregatie, oftewel de Slang. Nimue wordt wakker in een cel zonder Arthur. Had ze hem wel mee moeten slepen in dit avontuur? Is hij veilig? Maar Nimue weet dat dit de enige mogelijkheid is om het spoor van hun moeder Rona te volgen. Nimue wordt onderzocht, er worden testen op haar gedaan en ze komt oude bekenden tegen. Maar Arthur krijgt ze niet te zien. Nimue doet haar uiterste best om alles van het gebouw Asklepios Congregatie in kaart te brengen zodat ze kunnen ontsnappen. Maar ondertussen krijgt de duistere kant van haar gave steeds meer vat op haar.

Op een dag belandt ze in het kantoortje van de grote baas, dokter Cormack Cairn. En daar doet ze een schokkende ontdekking. Deze ontdekking opent nieuwe deuren voor Nimue. Ze vindt Arthur terug en samen zetten ze de lange zoektocht naar hun moeder voort. Kunnen ze overleven? Kan Nimua haar gave beheersen en vechten tegen de duisternis aan de andere kant? Kunnen ze hun vrienden in veiligheid brengen? En weten ze eindelijk Rona op te sporen?

Persoonlijke Leeservaring

Inge: De roep van Avalon is het tweede deel in de trilogie De gave van de Selkie. Dit deel is zelfs nog beter dan het eerste deel. Waar het eerste deel vooral een zoektocht is waarin je steeds meer leert over Nimue, Arthur en hun familiegeschiedenis, is het tweede deel vol spanning en actie.

De schrijfstijl van Mara Li is vlot en meeslepend, wat ervoor zorgt dat je vanaf de eerste bladzijde aan het boek gekluisterd zit. Vooral de actie in dit boek zorgde ervoor dat ik door wilde lezen. Nimue en Arthur moeten zich continu uit hachelijke situaties vechten en zo proberen om de zoektocht naar hun moeder voort te zetten. Er is in dit deel genoeg ruimte voor liefde en vriendschap wat een extra dimensie aan het verhaal geeft. Ook heeft de schrijfster me iedere keer opnieuw weten te verrassen.

Het verhaal is erg onvoorspelbaar en origineel wat het leuk maakt. Je komt steeds meer stukjes van de puzzel te weten en ook vind ik dat er in dit deel erg goede plottwisten zitten die ik niet had zien aankomen. Het einde is prachtig en geeft een duidelijke richting aan voor het laatste deel. Ik ben dan ook heel erg nieuwsgierig hiernaar. Hoe gaat de schrijfster dit invullen en hoe loopt het af? Zullen er weer zulke grote verrassingen voorkomen? De epiloog die aan het einde staat beloofd in ieder geval al veel goeds. Degene die van De stem van de zee hebben genoten moeten dus ook zeker dit deel gaan lezen want het wordt alleen maar beter!

 

Gerelateerd:

Disclaimer: deze recensie betreft een samenwerking.