Recensie De acht bergen, Paolo Cognetti 88


De acht bergen van Paolo Cognetti is uitgekozen als beste boek van september door het lezerspanel van De wereld draait door.

De acht bergen

| auteur: Paolo Cognetti | uitgeverij: De Bezige Bij | hardcover en E-book | recensent: Evy De Brabander |

 

Recensie De acht bergen

Inhoud

Pietro heeft twee ouders die elk op hun eigen manier ‘verslaafd’ zijn aan de bergen. Zijn vader houdt van het hoogste gedeelte van de berg, waar alles ijs en puin is, waar hij zich helemaal kan focussen op de klim naar de top. Pietro’s moeder heeft een andere favoriete hoogte, namelijk die waarop je bossen en meren hebt, waar de seizoenen anders aanvoelen dan in de stad maar je toch niet helemaal boven de ‘normale’ wereld uit steekt.

In het dagelijkse leven is Pietro’s vader scheikundige, én ongelukkig omdat hij niet elke dag ‘zijn’ bergen kan beklimmen. Het gezin woont in het drukke Milaan, waar de uitlaatgassen welig tieren en er maar een schaduw van de verderop liggende bergen is te zien. Pietro’s moeder probeert in de achterstandswijken het leven van de kinderen te verbeteren. Ze streeft een droom na dat elk kind een goede opvoeding moet krijgen, met genoeg scholing en liefde, maar jammer genoeg moet ze soms machteloos toekijken hoe ouders dat anders zien.

Als Pietro elf jaar is kopen ze een vakantiewoning in een klein bergdorp.

De gloriedagen van de bergbewoners zijn voorbij en veel mensen zijn weggetrokken waardoor er meer huizen onbewoond dan bewoond zijn. Alle overblijvers zijn ergens wel familie van elkaar en Pietro’s gezin is de vreemde eend in de bijt. Bruno, een jongen uit het dorp, is even oud als Pietro en ze raken al snel bevriend. Door de jaren heen en de vele vakanties worden ze onafscheidelijk, tot er op een dag een breuk ontstaat tussen Pietro en zijn vader, en hij zich afkeert van de bergen en van Bruno.

Vijftien jaar later, als Pietro 31 is, overlijdt zijn vader en keert hij terug naar het dorp om de erfenis van zijn vader te bekijken. Die erfenis blijkt een bouwval te zijn hoger op de berg. Pietro besluit om, samen met Bruno, de bouwval te herbouwen als nagedachtenis aan zijn vader. Ze werken de hele zomer, en vinden hierbij hun verloren vriendschap terug. Kunnen ze nu deze vriendschap wel vasthouden ondanks hun verschillende opvattingen over het leven? Of drijven de bergen hen weer uit elkaar?

Persoonlijke Leeservaring

Evy: Dit boek is de winnaar van de Premio Strega 2017, de meest prestigieuze literatuurprijs van Italië. Bij de winnaars van de eerdere edities zitten oa. Niccolo Ammaniti en Paolo Giordano. Ik was hier in ieder geval erg benieuwd door geworden of dit boek ook voor mij een ‘prijswinnaar’ zou zijn!

Je moet wel van de natuur houden om in dit verhaal te kunnen opgaan. Cognetti beschrijft de bergen als een heel eigen wereld, die uit verschillende lagen bestaat, en de gevoelens die deze aparte wereld met zich meebrengt. Hij legt de nadruk op kleine details waardoor ik het gevoel had zelf in de bergen rond te lopen.

Het is een ‘klein’ verhaal, met weinig personages, maar met heel veel gevoel.

De sfeer is tastbaar voor de lezer, de personages goed afgelijnd en levensecht maar niet alledaags. Ik kon me niet met de personages identificeren en ik werd ook niet overspoeld door emoties tijdens het lezen. Het gevoel van betrokkenheid was meer die van een erg toegewijde supporter aan de zijlijn van het speelveld.

De gedachte dat ieder mens een favoriete hoogte heeft waar hij zich het beste op voelt, is heel mooi beschreven en zet je wel aan het denken. Aangezien wij in de ‘Lage Landen’ wonen ben ik wel benieuwd of er hier ook personen zijn die zich zo aangetrokken voelen tot de bergen, die het gevoel hebben pas echt te leven als ze voelen dat de lucht ijler wordt.

Het verhaal bleef me steeds boeien. Ik had in het begin van het boek wel mijn twijfels maar er zit een mystieke kracht in de zinnen die Cognetti gebruikt. Persoonlijk lees ik graag een boek zonder me druk te maken om de ‘diepere’ laag die er in verscholen zit, maar als andere lezers dat graag wél doen dan kan dat met dit boek ook!

Ik hoop dat iedereen even de tijd neemt om uit het jachtige leven te stappen, en zich door dit boek wil laten meevoeren op een wonderlijke reis. Als ik stopte met lezen, moest ik als het ware weer even acclimatiseren, de sfeer van het boek bleef als stroop aan mij kleven. Ik ben erg benieuwd of jullie het allemaal met mij eens zijn!

 

Winactie De acht bergen

Regels voor deelname:

  • Laat je naam en mailadres achter (is afgeschermd).
  • Geef hieronder in een reactie aan dat je De acht bergen wilt winnen.
  • Indien je de Facebookpagina van Onlybyme nog niet volgt: Begin met volgen.
  • Deze winactie eindigt op zondag 8 oktober middernacht. De winnaars van alle gesloten winacties worden 1 keer per maand aan het begin van de volgende maand in een verzamelbericht via de Facebookpagina bekend gemaakt.
  • Nadat de winnaar per mail is bericht, heeft deze een week de tijd om via de mail te reageren en de prijs te claimen. Daarna kan Onlybyme besluiten om de prijs aan een andere deelnemer te gunnen of deze te bewaren voor een latere nieuwe actie.
  • Interesse in een extra winkans? Begin Onlybyme dan ook te volgen op Instagram of Twitter.
  • Het delen van deze winactie via sociale media wordt altijd gewaardeerd. Denk hierbij aan het delen of liken van deze actie via Facebook, Twitter, Google +, Pinterest, Instagram en Bloglovin’.

Leuk als je meedoet met deze winactie en veel geluk toegewenst!

Gerelateerd:

Disclaimer: deze winactie betreft een samenwerking.


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

88 gedachten over “Recensie De acht bergen, Paolo Cognetti